In de eerste weken merk je er weinig van. De rapporten updaten gewoon. Alleen weet niemand meer waarom een definitie ooit zo is gekozen of welke uitzonderingen er hardcoded in het model zitten. Ziet iemand straks een cijfer dat vreemd oogt, dan kan niemand zeggen of er iets kapot is of dat het altijd al zo bedoeld was.
De afhankelijkheid van één geheugen is vandaag al te herkennen, aan drie patronen:
Als de rapportage aan één geheugen hangt, voelt de hele organisatie dat. Alleen noemt niemand het hetzelfde, omdat het er voor iedereen anders uitziet.


Wie deze afhankelijkheid wil oplossen, schakelt vaak een externe partij of freelancer in. Of dat helpt hangt af van één vraag: hoeveel mensen kennen straks de logica achter je rapportage?
Want werkt de samenwerking via één vaste specialist, dan bouwt die zijn eigen logica op en is hij na verloop van tijd opnieuw de enige die weet hoe het in elkaar zit. De afhankelijkheid is dan verhuisd, niet verdwenen.
Dat is de vraag die je stelt voordat je iemand inschakelt, niet erna.
Dat vraagt om logica die centraal is vastgelegd, kennis die overdraagbaar is, en wijzigingen die door een tweede persoon worden getoetst.
In Summa werkt daarom met een team in plaats van met één toegewezen specialist. Zo werkt BI-Team as a service